Wbicie ludziom do głowy poglądu, że ideologia stalinowskiego ZSRR była „skrajnie lewicowa”, a sam Stalin był „lewicowcem”, to jeden z największych sukcesów prawicowej propagandy. Gdyby sam generalissimus „ojczyzny światowego proletariatu” dowiedział się, jak będzie określany kilkadziesiąt lat po swojej śmierci, byłby pewnie szczerze zdumiony i rozbawiony. Jego działania świadczą o tym, iż był zatwardziałym reakcjonistą:
– masowe mordy i represje wobec ideowych komunistów (internacjonaliści, trockiści i inni),

Nikt nie wymordował więcej komunistów niż Stalin. Utożsamiając komunizm ze stalinizmem wyświadczasz przysługę Stalinowi
Erich Fromm

– zatrzymanie rewolucji [sprzeczna z marksizmem koncepcja budowy socjalizmu w jednym kraju zamiast eksportu socjalizmu na cały świat], redukcja międzynarodowych struktur komunistycznych (Kominternu itd.), ograniczenie się do słownego sprzeciwu w kwestii rozpoczynającej się komunistycznej rewolucji w Hiszpanii oraz w sprawie samolikwidacji Chińskiej Republiki Sowieckiej,
– Ludowy Komisariat do Spraw Wojskowych i Morskich mający być forpocztą rewolucji światowej oraz podlegający partyjnej i rządowej kontroli został przemianowany na Ludowy Komisariat Obrony podlegający tylko rządowemu nadzorowi,
– powrót do przedwojennych stosunków z Francją (przyjęcie konwencji o wzajemnych gwarancjach bezpieczeństwa, taktyka sojuszu stosowanego w kontrze do Niemiec), odejście od krytycznego podejścia wobec Ligi Narodów określanej wcześniej mianem imperialistycznej kliki, wielkomocarstwowa rosyjska polityka zagraniczna,
– wprowadzenie stopni wojskowych (np. oficerskich, majorów, jednostek gwardyjskich) w miejsce funkcji – hierarchizacja,
– purytanizm obyczajowy, promowanie tradycyjnej rodziny oraz wielodzietności, represje wobec mniejszości seksualnych (kryminalizacja homoseksualizmu w 1934 r.),
– wprowadzenie współzawodnictwa pracy i kapitalistycznych praktyk w zarządzaniu państwowymi przedsiębiorstwami,
– skupienie władzy w jednym ręku, de facto restauracja caratu przykrytego czerwonymi sztandarami [mówi o tym monumentalna praca Jana Kucharzewskiego], pozbawienie określonych grup prawa wyborczego, brak wdrażania demokracji rad (antydemokratyzm),
– całościowe oczyszczenia Kremla – wyrzucenie nadmiaru wojskowych, licznych urzędów i zamknięcie dostępu do siedziby carów zwykłym obywatelom – w 1935 r. stał się on zamkiem nowego satrapy; rezygnacja z usług osób związanych z rewolucją październikową,
– zatrzymanie represji wobec religii, wypuszczenie popów i innych duchownych z łagrów, przywrócenie patriarchatu moskiewskiego (zlikwidowany urząd przez Piotra Wielkiego), przyjęcie na audiencji arcybiskupa Aleksieja,
– sprzeciw wobec utworzenia w Polsce republiki radzieckiej ze względu na poszanowanie odrębności wyznaniowej katolików,,
– powrót do łask tradycyjnej rosyjskiej kultury, wycofanie marksistowskiej historiozofii na rzecz afirmacji historii Imperium Rosyjskiego,
– cenzura dzieł teoretyków marksizmu (w tym Engelsa),
– polityka narodowościowa mająca na celu uzyskanie jednolitości etnicznej (np. akcja Wisła), promowanie sowieckiego patriotyzmu w kontrze do liberalnego kosmopolityzmu,
– wzmocnienie aparatu bezpieczeństwa, służb, wojska; zwiększenie surowości kar za przestępstwa, więźniowie pracują na swoje utrzymanie i zostają pozbawieni dogodnych warunków życia,
– prostalinowska partia komunistyczna w Hiszpanii brała udział w walkach przeciwko tamtejszym anarchistom i trockistom w czasie dni majowych w Barcelonie,
– forsowana kolektywizacja miała swe korzenie w praktykach carskich – link – podtytuł Kolektywne wspólnoty.

Jako, iż Stalin był w istocie właścicielem PAO i przedsiębiorstw Związku Radzieckiego na spółkę z partyjną biurokracją i dyrektoriatem, do tego mając na uwadze działania jak zniesienie podatków można nawet mówić, że był on najskuteczniejszym w historii anarchokapitalistą (słownik podkreśla mi to brzydkie słowo, ale wiecie o czym mówię). W Jałcie został podjęty traktat z innymi oligopolistami ograniczający destrukcyjne skutki mechanizmów konkurencyjnych na wolnym rynku systemów prawnych i obronnych.

Mając na uwadze wszystkie te weryfikowalne fakty nie ulega wątpliwości, która strona politycznej barykady odpowiada za efekty jego działalności.

Źródła – podane w tej oto prawicowej publicystyce:
Doc. Kossecki – „Prawdziwy komunizm i antykomunizm. Stalin – Trocki” (wykład wideo)
Tomasz Sommer: Stalin jako konserwatysta. Konserwatywne interpretacje działalności Józefa Stalina w latach 30. XX wieku
Czy Józef Stalin był demokratą? Polemika z artykułem dra Tomasza Sommera
Stalin wierzył w Boga – wybrane fakty historyczne

#antykapitalizm – obserwuj
#4konserwy #neuropa #socjalizm #komunizm #prawica #bekazprawakow #bekazkorwina #bekazlibertarian #akap #anarchokapitalizm #historia #ciekawostki #ciekawostkihistoryczne #gruparatowaniapoziomu #zsrr #neoreakcja #religia #wiara #lewica #lewackihumor #lewactwo #ekonomia #lgbt